De dame achter de balie heeft al snel door dat mijn Spaans niet meer zo up-to-date is en met veel dramatiek laat zij zien hoe wij met z'n 5-en én één dagkaart door de poortjes op het perron kunnen komen. Het standje dom-kijken in combinatie met blonde highlights van de kapper ging mij altijd al lek...
Lees verder
En dan is er rust.Met z'n 5-en zijn we onderweg naar Calpe. Zojuist opgestegen vanuit Eindhoven met de eerste, vroege vlucht. Even geen geregel, afspraken, moeilijke telefoontjes of het idee hebben steeds te moeten rennen. Want dat laatste heb ik echt: het idee continue dingen te moeten doen. In...
Lees verder
We zijn 4 maanden verder en ik heb er zojuist maar een Weizener(biertje) op genomen. Per slot van rekening zou Ben het er weer een reden voor hebben gevonden om iets te vieren. Ja, als het aan hem lag was elke dag een feestje. En had HIJ een feestje, dan had ik dat ook. Dat was ook aan de koelka...
Lees verder
Voor de allerlaatste keer maak ik een foto. Nog nooit heb ik zoveel moeite gehad om afscheid te nemen van een ding. “Ons Motje”. Ik loop weg en kijk niet meer om, want ik weet zeker dat ik dan alleen maar ga janken. Ik heb namelijk “Óns Motje” zojuist ingeruild…… Veel tijd heb ik niet meer ge...
Lees verder
We zijn precies 4 weken verder en ik probeer beetje bij beetje het leven, zo goed en zo kwaad als ik kan, weer op te pakken. Nu begrijp ik pas goed wat mensen bedoelen, wanneer ze zeggen geen hap door hun keel te krijgen. Dat verdriet er écht voor zorgt dat eten je niet meer smaakt en dat het je e...
Lees verder