Vergeten

Met z'n 5-en zijn we onderweg naar Calpe.
Zojuist opgestegen vanuit Eindhoven met de eerste, vroege vlucht.
Even geen geregel, afspraken, moeilijke telefoontjes of het idee hebben steeds te moeten rennen. Want dat laatste heb ik echt: het idee continue dingen te moeten doen. In en om huis én daar buiten.
En nu is er dan eindelijk rust.

Dat laatste geldt ook voor de jongens en hun meiden. Ook die hebben het de afgelopen 3 jaar zwaar gehad.
Maar nu zijn we compleet. Bijna dan, want dit is de eerste keer op vakantie zonder Ben.
En dat is in alles te merken.

Ben was de regelneef.
Ben legde alles neer, zorgde dat m'n E-reader "vol" zat en had de tickets gedownload.
Én Ben was de man van de lijstjes.
Zo konden we namelijk nooit iets vergeten.
Dus, een lijstje "Vakantie", "Joyce", "Ben", uiteraard "Camper" en zelfs een lijstje "Center Parcs", zag ik nog.

Center Parcs, dat was onderhand nog in de vorige eeuw. De tijd, dat de jongens nog letterlijk en figuurlijk klein waren én niet leerplichtig. Eigenlijk een Gouden Eeuw, zou ik bijna zeggen. Wat een mooie tijd was dat!

Ik dwaal af.
Lijstjes.
Bén en lijstjes.
Hij maakte ook altijd een lijstje met wat er nog gedaan moest worden, voordat we weggingen, want hij wilde toch zeker niet dat er na 2 weken, restanten eten ons tegemoet kwamen kruipen uit de koelkast of dat Stoffel onze schildpad omkwam van de honger.
Dus "afvalbakken leeg" en "schilpad regelen", stond er onder andere op het "to-do"-lijstje vermeld.

Ben was geordend en ook weer niet.
Hij was mijn "Malle Pietje".
(Voor de jongere lezers. Malle Pietje was een tv-figuur die van alles bewaarde. Een ouwe sjacheraar).
En had bakken vol met kabels en snoertjes. Maar wat hij had, had hij vrijwel ook allemaal gelabeld.  Om elk kabeltje zat een stickertje met de naam waar het van was.
Hij zorgde voor de camera, GoPro, navigatie en was goed voorbereid waar we heen gingen
En had een mapje met alles van de vlucht, huurauto en accommodatie uitgeprint.
Ben liet niets aan het toeval over........

En nu, moest ik dat doen.
Dit keer gelukkig met hulp van de jongens.
In de afgelopen maanden lukt het mij om stapsgewijs de vlucht te boeken, een accommodatie te reserveren en een auto te huren.
Dat is op zich niet zo moeilijk.
De kunst is eerder om niets te vergeten en op tijd te betalen.
Het zou toch zomaar vervelend zijn, wanneer blijkt dat de vlucht lukt, maar dat we in Spanje 10 dagen in een tentje moeten overnachten, toch?

Ik krijg echter tot eergisteren nog steeds contact met Belinda van "Ons Spanje", dus ga er vanuit, dat zij ons nog steeds in Calpe verwacht.

In de tussentijd werk ik de - door Ben gemaakte maar ons uitgeprinte - lijstjes af, sluit alle ramen en leeg nog even de vaatwasser. Daarna leeg ik de vuilnisbakken en zet ik ook de GFT-bak aan de voorzijde buiten in de hoop dat mijn buren mijn containers komende week aan de straat zetten.

Ik streep het laatste weg.
Toch wel handig die lijstjes.
Ben, had best wel goeie ideeën.
Alleen nu nog iets bedenken voor het op tijd uitzetten van de waterkraan, want o ja, dat was nog even een dingetje.
Toch nog even de vijver vanmiddag bijvullen met de waterslang, dacht ik vanavond.
Maar nadat ik IN DE TUSSENTIJD gegeten, opgeruimd en voetbal gekeken had, en héél toevallig naar de tuin liep.....
O ja!!!! De kraan stond nog aan!!!
.....bleek niet alleen de vijver vol te zijn, maar ook de tuin gedeeltelijk onder water te staan.....
Eén ding is zeker.
Stoffel, onze schildpad, zal in ieder geval niet omkomen van de dorst.